"Simon", "Wild Romance", "06/05" en "Cloaca". Zie hier slechts een kleine greep uit het cv van Marcel Hensema (1970).
De acteur speelt niet alleen in films, maar werkt ook op het toneel en tv én als regisseur. Hensema begon zijn carrière in het theater. Na zijn eindexamen aan de Toneelschool Maastricht speelde hij in producties van diverse gezelschappen, waaronder Toneelgroep Amsterdam, Het Toneel Speelt en ZTHollandia. Met onder meer "De Vloer Op"-collega's Peter Blok, Tjitske Reidinga en Gijs Scholten van Aschat stond hij in "De geschiedenis van de familie Avenier" van Maria Goos.
Op televisie had hij rollen in "Parels en Zwijnen", Theo van Goghs "Medea", "Dunya en Desie", "Spangen" en "Russen". Hij maakte diverse keren zijn opwachting in "Baantjer" en was te zien in de jeugdseries "Hotnews.nl" en "Fort Alpha". Ook speelde hij in "All Stars".
In de film "Simon", die werd bekroond met vier Gouden Kalveren, speelde Marcel Hensema tandartsstudent Camiel, een van de hoofdrollen. In datzelfde jaar speelde hij in "06/05" van Theo van Gogh. Eerder had hij rollen in "Cloaca", "De grot" en "Karakter". In "Wild Romance", de film over Herman Brood, is hij te zien als manager Koos van Dijk.
Als regisseur is Marcel verantwoordelijk geweest voor de spelregie van de telefilms "Onstage" en "15:35 Spoor 1" (genomineerd voor de Prix D'Italia 2002). Ook regisseerde hij afleveringen voor de serie "Finals" en Freek de Jonges televisiefilm "De kerst van een clown".
Wat moet je vooral wel en niet doen bij improviseren?
Je moet bij jezelf blijven. Ook als het niet lukt: zet je antennes uit en bedenk dat de scène niet per se een afgerond geheel hoeft te worden.
Een valkuil is het om leuk gevonden te willen worden. Dan ontstaat er een competitie in wie het meest spitsvondig is.
Wanneer werd je het meest verrast?
In Hondje, met Eva Van der Gucht. Dat ontaardde in zo'n gênante situatie, dat ik dat ook maar letterlijk uitsprak. Dat gaf de scène een verrassende wending.
Waar haal je je inspiratie vandaan als je improviseert?
Dat is moeilijk te benoemen. Ik denk dat je geïnspireerd wordt door het moment. Maar soms sluit de opdracht ook aan bij iets waar je je net mee bezig hebt gehouden. Ik deed eens met studenten een improvisatieopdracht. De dag daarvoor had ik een boek gelezen over Oost-Indië. In de scène kon ik allerlei termen gebruiken die ik daaruit had opgedaan.
