Waar haal je je inspiratie vandaan als je improviseert?
Uit mijn zieke geest, ha ha. En uit wat de ander doet, want daar kan ik dan weer op reageren. Ik ervaar heel veel vrijheid, ik weet dat ik alle kanten op kan. Je kunt eigenlijk alles zeggen; dat doen mensen in het echte leven ook.

Wanneer heb je jezelf het meest verrast?
Toen ik Nu uit liefde moest spelen met Johnny de Mol vond ik dat echt heel heftig. Wat een onderwerp, een meisje dat verkracht is door haar vriend en nu wil dat hij met haar uit liefde naar bed gaat. Ik moest echt de tijd nemen om iets te bedenken. En het is goed gekomen.

Hoe bereid je je voor op een scène?
Vooral in het eerste jaar, in 2005, was ik heel zenuwachtig, bang om de plank mis te slaan en geen woorden te vinden. Ik hoopte stiekem dat alles van te voren gerepeteerd werd, dat het er niet zo aan toe ging zoals het op tv eruit zag. Maar niets daarvan, de acteurs moeten onvoorbereid de vloer op. Daarom kan niemand zich hier ook op voorbereiden.

Wat moet je vooral wel en wat niet doen bij improviseren?
Het moet niet een doel zijn om alleen maar grappen te maken. Dat is mijn valkuil: als ik het even niet meer weet, zoek ik al snel de humor op. We krijgen veel tijd om een scène te spelen, dus we kunnen ook meerdere kanten aan een verhaal geven. Daarmee krijgt de scène een diepere lading.

Welke scène maakte veel indruk op je?
De mannen van het bankje. Die verliep heel bizar, leek nergens heen te gaan. En toch werd er uiteindelijk een prachtige draai aangegeven.

Wanneer werd je het meest verrast door je tegenspeler?
Ik had nooit gedacht dat de scène Hondje, mijn allereerste bij "De Vloer Op", op zoiets zou uitlopen.