Hoogtepunten uit De Vloer Op.
Pierre Bokma en Gijs Scholten van Aschat, beidenn tegen de 80, treden op in het tv-programma van Catherine Keyl. En: Pierre wordt wakker in een voor hem totaal vreemde hotelkamer. Naast hem zit de dood.
Pierre en Gijs zijn tegen de tachtig. Acteren is er niet meer bij. Het enige dat ze nog doen is met Shakespeare-teksten optreden op avondjes, al laat het geheugen hen nog al eens in de steek. Catherine Keyl heeft ze uitgenodigd bij omroep Max voor een kort optreden. Beiden bereiden zich voor in de kleedkamer. Over tien minuten is de uitzending.
Pierre wordt wakker in een voor hem totaal vreemde hotelkamer. Naast hem zit de dood. Jacobs gedroomde rol.
Mee eens MarcK,
maar Het Schoolplein hoort daar ook bij. Toch?
Tachtig jaar, en dan Romeo spelen. En Othello, Hamlet. Natuurlijk. Logisch.
Ze zouden zo dat stuk van Neil Simon kunnen spelen: The Sunshine Boys (Herbert Ross, 1975: met Walther Matthau en George Burns). Hun grumpy old men zijn geweldig.
Stiltes
Prachtig die stiltes die Jacob laat vallen!
En Pierre zorgt natuurlijk weer voor een prachtige scene.
De Beste
Tot op de dag van vandaag (inmiddels 31 juli 2010) blijft dit toch wel de aller-aller-beste improvisatie.
Zoveel parate kennis, en ermee kunnen spelen vanuit die basis (het serieuze omvormen tot iets komisch), elkaar laten spreken en elkaar aanvoelen, dit soort juweeltjes kunnen toch ook alleen maar als je volledig op elkaar kunt vertrouwen. En dat kunnen ze.
De beste.
Ook deze hoort (weer) in de top 10, voor altijd. Samen met het everzwijn.
Laatste voorstelling
Prachtig! Niet te geloven dat jullie dit zo kunnen.(Gijs leer mijn broer(bas Maassen) dit ook)!
Jaloers
Mijne Heren,
Hulde ik ben al zo'n fan van jullie maar elke opslag elke beweging elke klank is harmonie. Wat zijn jullie de crème de la crème van het Nederlands Toneel theater en film. Ik hoop nog lang van jullie te mogen genieten
Peter Paul
Bekijk